คิมจีนยอง เกิดปี 82

 



 คิมจีนยอง เกิดปี 82

โช นัมจู เขียน
ตรองสิริ ทองคำใส แปล

เมื่อแม่บ้านสาววัย 30 กลางๆ จู่ๆก็เปลี่ยนไปเป็นคนอื่นทุกครั้งที่รู้สึกถึงความไม่ชอบธรรมทางเพศ คนอื่นที่ว่าคือแม่ พี่สาวร่วมชมรม หรือแม้กระทั่งเด็กน้อย
............
หนังสือชวนเรามีส่วนร่วมในการถูกเอาเปรียบทางเพศของผู้หญิงเกาหลีใต้อย่างเข้มข้น ความไม่ยุติธรรม การถูกตัดสิน เพียงเพราะเป็นผู้หญิงได้สร้างบาดแผลกรีดลึกลงไปในใจมาอย่างยาวนาน

หลังจากที่อ่าน เมื่อแม่ฉันหายไป ทำให้เข้าใจบริบทของผู้หญิงเกาหลีใต้ระดับหนึ่ง การมาอ่าน คิมจียอง เกิดปี82 ทำให้เข้าใจได้ลึกซึ้งขึ้นไปอีก ยิ่งได้อ่านข่าวการคุกคามทางเพศของวงการบันเทิง การดูละครเกาหลี ทำให้เห็นได้ชัดว่า การเป็นผู้หญิงเกาหลีใต้ลำบากแค่ไหนในโลกของปิตาธิปไตย

ครอบครัวในยุคสมัยก่อนจะให้ความสำคัญกับลูกชาย เพราะเชื่อว่า เขาคือแรงงานสำคัญในการทำให้ครอบครัวดีขึ้น แม่ของจียองรวมทั้งป้าต้องเสียสละความฝัน เลิกเรียนเพื่อเข้าทำงานเป็นสาวโรงงาน คอยส่งเงินให้ลุงๆให้เรียนสูงๆ เพื่อที่จะได้ทำงานดีๆ มีเงินเดือนส่งกลับมาเลี้ยงพ่อแม่และน้องสาว อนิจจา พอลุงมีครอบครัวก็ไม่เคยกลับมาเลี้ยงดูสักครั้ง

แม่ของจียองจัดเป็นเฟมินิสต์ตัวแม่ในยุคที่ผู้หญิงไม่กล้าแม้แต่จะเรียกร้องให้สามีล้างจาน ด้วยความรู้สึกถูกเอาเปรียบมาตั้งแต่เด็ก และไม่อยากให้ลูกสาวเป็นอย่างเธอ เธอจึงทำทุกวิถีทาง เลี้ยงดูลูกสาวให้ดีที่สุด แต่ถึงกระนั้นเพราะเป็นผู้หญิง จียองเติบโตมาแบบถูกเอาเปรียบด้วยเพศสภาพอยู่ดี

จียองเองถึงแม้จะอยู่ในยุคสมัยที่เพศเปิดกว้าง ถึงกับมีกฎหมายรองรับบทบาทของสตรีเพศ แต่ความเชื่อ วัฒนธรรม สังคม ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง จียองยังคงเป็นเบี้ยล่างให้เพศชายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

คิมจียอง เกิดปี82 ไม่ได้เพื่อผู้หญิงเกาหลีเท่านั้นแต่เพื่อผู้หญิงทุกคนที่เป็นเหยื่อระบอบชายเป็นใหญ่
....................
ชอบ
- การอ้างอิงบทความ กฎหมาย สถิติต่างๆที่นำมาอ้างอิง ชอบกฎหมายที่เอื้อประโยชน์ของผู้หญิงมาก บางเรื่องก็อยากให้มีที่ไทย
- แดฮยอน สามีจียอง ที่รักและใจเย็นอย่างยิ่งยวดในความสุดโต่งในบางทีของเมีย
- แม่ของจีนยอง ผู้เป็นเฟมินิสต์ตั้งแต่ยังไม่บัญญัติคำว่าเฟมินิสต์
- การตีแผ่ความคิดความรู้สึกของคนที่เป็นแม่บ้าน คนที่เป็นลูกสะใภ้ เพราะยังไม่เคยเป็นทั่งสองอย่างเลยเข้าไม่ถึงความรู้สึกของสองประเภทนี้

ไม่ชอบ
- ความสุดโต่งในบางเรื่อง มันทำให้รู้สึกหมั่นไส้ อารมณ์คล้ายๆกับเฟมทวิต
- ความปวกเปียกของจียอง ที่ไม่กล้าเรียกร้องสิทธิ์ แต่เลือกที่จะไหลตามน้ำแล้วมาพร่ำบ่นทีหลัง
- การโยนความผิดให้เพศชายเพียงอย่างเดียว

สรุป

ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ต่างตกเป็นเหยื่อของระบบ ปิตาธิปไตยกันทั้งสิ้น ผู้หญิงโดนกดขี่ ข่มเหง เหยียดหยาม เสียสละความฝัน แต่ก็ใช่ว่าผู้ชายทุกคนจะอยากเป็นหัวหน้าครอบครัว เกณฑ์ทหาร ทำงานหนัก รับผิดชอบภาระต่างๆ แต่เพราะเป็นผู้ชายที่ต้องรับบทปิตาธิปไตยจึงกดดันไม่ต่างกัน

ในความคิดเรา เราไม่โทษเพศ เราโทษระบบความคิดแนวนี้

ผู้หญิงอ่านได้ ผู้ชายอ่านยิ่งดี อย่างน้อยๆจะได้เข้าใจคนเป็นแม่และเมียมากขึ้น

*ไม่แน่ใจว่า Reply1988 กับเล่มนี้มครเกิดก่อนหลัง แต่โครงสร้างคล้ายกันโดยเฉพาะบ้านด็อกซอน เพียงแต่ 1988 ฟีลกู๊ดกว่า


ความคิดเห็น

บทความที่ได้รับความนิยม