วันที่แม่ไม่อยู่ /ชิน กยอนชุก
วันที่แม่ไม่อยู่
ชิน กยอนชุก
'ผู้หญิงคนหนึ่งไม่รู้จักความสุขสมัยเป็นเด็กทารก ไม่มีความฝันวัยเด็กและวัยสาว เริ่มต้นชีวิตในช่วงแรกด้วยการแต่งงาน จากนั้นก็คลอดเด็กห้าคน ชีวิตของตัวเองหายไปช้าๆขณะที่ลูกเติบโตขึ้น เพื่อลูกแล้วไม่มีอะไรที่ผู้หญิงคนนั้นหวั่นกลัวหรือหวาดวิตก เป็นคนที่เสียสละมาทั้งชีวิตแล้วหายตัวไป'
เมื่อแม่ผู้ไม่รู้หนังสือ มีอาการหลงๆลืมๆ ได้หายตัวไปที่รถไฟใต้ดินสถานีโซล การหายไปของแม่ที่อายุย่างเจ็ดสิบ ทำให้ลูกห้าคนและสามีได้นึกถึงการมีอยู่ของเธออีกครั้ง
.....
เรื่องราวทำให้เราจมดิ่งไปกับความเศร้าและความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง และกระตุ้นความรู้สึกผิดที่ละเลยกับบุคลที่เรารักหวนกลับมาอีกครั้ง
เมื่อเราไม่มีใคร ยามมีปัญหา รู้สึกเศร้าใจ การล้มตัวนอนลงบนตักแม่ทำให้คลายความหวาดกลัวที่เกาะกุมจิตใจ แม่คือแหล่งพลังงานแห่งความสบายใจ แต่ยามที่แม่ไม่มีใคร แม่ล้มตัวลงบนตักใครได้บ้าง...
หนังสือทำให้เราฉุกคิดตรงนี้
.....
สิ่งที่โปรด
คนเขียน เขียนเล่าในแต่ละบทลักษณะเหมือนบุคคลที่หนึ่งเล่าถึงบุคคลที่สอง บุคคลที่สาม ผ่านเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับตัวเธอโดยตรง โดยแต่ละคนจะมีมุมมอง เรื่องราว ประสบการณ์เกี่ยวกับตัวแม่ที่แตกต่างกันไป
หนังสือไม่ได้เน้นไปทางดราม่าหรือโศกนาฏกรรม แต่เจาะลึกลงไปในความรู้สึกผิดและเศร้าของคนเป็นสามีและลูกแทน พลอยทำให้เรารู้สึกผิดและเศร้าไปด้วย
อ่านจบปล่อยให้น้ำตาไหลสักพักหนึ่ง แล้วโทรหาแม่ด้วยความคิดถึง
....
ภาษาง่ายๆ อ่านอย่างลื่นไหล ใช้เวลาอ่านแค่สองวันจบ อ่านเถอะ แล้วจะเข้าใจแม่ขึ้นอีกเยอะเลย
ชิน กยอนชุก
'ผู้หญิงคนหนึ่งไม่รู้จักความสุขสมัยเป็นเด็กทารก ไม่มีความฝันวัยเด็กและวัยสาว เริ่มต้นชีวิตในช่วงแรกด้วยการแต่งงาน จากนั้นก็คลอดเด็กห้าคน ชีวิตของตัวเองหายไปช้าๆขณะที่ลูกเติบโตขึ้น เพื่อลูกแล้วไม่มีอะไรที่ผู้หญิงคนนั้นหวั่นกลัวหรือหวาดวิตก เป็นคนที่เสียสละมาทั้งชีวิตแล้วหายตัวไป'
เมื่อแม่ผู้ไม่รู้หนังสือ มีอาการหลงๆลืมๆ ได้หายตัวไปที่รถไฟใต้ดินสถานีโซล การหายไปของแม่ที่อายุย่างเจ็ดสิบ ทำให้ลูกห้าคนและสามีได้นึกถึงการมีอยู่ของเธออีกครั้ง
.....
เรื่องราวทำให้เราจมดิ่งไปกับความเศร้าและความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง และกระตุ้นความรู้สึกผิดที่ละเลยกับบุคลที่เรารักหวนกลับมาอีกครั้ง
เมื่อเราไม่มีใคร ยามมีปัญหา รู้สึกเศร้าใจ การล้มตัวนอนลงบนตักแม่ทำให้คลายความหวาดกลัวที่เกาะกุมจิตใจ แม่คือแหล่งพลังงานแห่งความสบายใจ แต่ยามที่แม่ไม่มีใคร แม่ล้มตัวลงบนตักใครได้บ้าง...
หนังสือทำให้เราฉุกคิดตรงนี้
.....
สิ่งที่โปรด
คนเขียน เขียนเล่าในแต่ละบทลักษณะเหมือนบุคคลที่หนึ่งเล่าถึงบุคคลที่สอง บุคคลที่สาม ผ่านเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับตัวเธอโดยตรง โดยแต่ละคนจะมีมุมมอง เรื่องราว ประสบการณ์เกี่ยวกับตัวแม่ที่แตกต่างกันไป
หนังสือไม่ได้เน้นไปทางดราม่าหรือโศกนาฏกรรม แต่เจาะลึกลงไปในความรู้สึกผิดและเศร้าของคนเป็นสามีและลูกแทน พลอยทำให้เรารู้สึกผิดและเศร้าไปด้วย
อ่านจบปล่อยให้น้ำตาไหลสักพักหนึ่ง แล้วโทรหาแม่ด้วยความคิดถึง
....
ภาษาง่ายๆ อ่านอย่างลื่นไหล ใช้เวลาอ่านแค่สองวันจบ อ่านเถอะ แล้วจะเข้าใจแม่ขึ้นอีกเยอะเลย
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น